MLE Mediated Learning Experience

Pojęcie to określa interakcję między uczącym się a terapeutą czyli «mediatorem». Feuerstein rozróżnia dwa modele uczenia:

• uczenie bezpośrednie i

• uczenie przez mediację

Uczenie bezpośrednie zakłada uczenie przez bezpośrednią ekspozycję organizmu na bodźce zewnętrzne (przedmioty, zdarzenia, teksty, obrazy itp). Tak rozumiał uczenie Jean Piaget.

Jego model uczenia to:

• S - O - R (S-bodziec, O-organizm, R-reakcja)
• Uczenie przez mediację polega na pracy z mediatorem, który wpływa na bodźce modyfikując je w wybrany przez siebie sposób, zanim poda je osobie uczącej się. Mediator, występujący tu jako "Human", interweniuje także między uczącym się i jego reakcją.
• Ten model uczenia to: S - H - O - H - R (S-bodziec, H-human, O-organizm, R-reakcja)

Nieobecność MLE tzn. uczenie w doświadczeniu bezpośrednim prowadzi do niedostatecznego rozwoju funkcji kognitywnych u dziecka.

Zastosowanie uczenia przez mediację pozwala usprawnić stan funkcji kognitywnych, dzięki czemu staje się ono niezależne i autonomiczne w procesie uczenia.

Zgodnie z teorią SCM czynniki genetyczne, organiczne czy socjo-kulturowe stanowią jedynie odległe determinanty rozwoju poznawczego. To rodzaj i ilość MLE stanowią bezpośredni czynnik rozwoju, który w znaczny sposób wpływa na jakość przebiegu uczenia i ogólnego kształtowania dziecka.